Provinciaaltjes

Vorige week kreeg ik zo’n mail met: Gefeliciteerd, jij hebt gewonnen!! Tja, mijn eerste gedachte was, och weer zo’n spam bericht. Maar na goed lezen besefte ik dat dit echt was.  Het waren twee vrijkaartjes voor het event , De 6 key-succesfactoren om blijvend af te vallen. Ik had al een boek gelezen van Mieke Kosters en dit had me enorm geïnspireerd en aangezet om gezonder te leven, minder te eten en sportiever te worden. Opgetogen belde ik mijn vriendin of ze mee wilde. En zo gingen we afgelopen zaterdag op reis naar onze afslankgoeroe.

De wekker gezet op 5:45 en dat is voor mij toch echt nog wel nacht hoor!  Om 6:20 komt mijn vriendin voorrijden en zo gaan we richting Heerenveen, naar het station, voor de trein van 6:57. Ja, je moet er wat voor over hebben! Daar staan we dan met onze Blokker-treinkaartjes en tja, hoe werkt dat? Moeten we hier inchecken bij dit apparaat of is dit niet voor ons? Oh, wij zijn echte provinciaaltjes.

Gelukkig is er iemand die verteld wat wij moeten doen en daar komt de trein al aan. Druk pratend, in de vroege ochtend, terwijl de meeste mensen nog als zombies voor zich uitkijken, wachten we op de trein. Daar komt ie al aan en we stappen gauw in. De eerste coupé willen we gaan zitten maar een meisje wat met ons instapt en daar gaat zitten, zegt tegen ons, dit is de stilte coupé, misschien kunnen jullie beter….

Wij gauw weer van de bank en op naar de volgende coupé. Zo, Jut en Jul zitten. Bij Zwolle hebben we 18 minuten overstaptijd om op perron 1B te komen, dus dat moet lukken. Op station Zwolle nemen we een lekker bakkie cappuccino en thee en we zoeken vast perron 1 op. Het duurt nog wel even tot de trein komt en we duiken in een overdekt wachthokje om ons bakkie leut te nuttigen. We hebben hele verhalen en ineens zie ik twee vrouwen op een draf voor ons wachthokje langskomen. Ik ga es even staan en kijk waar zij zo snel naar toe gaan. Oh, verhip! Verder op staat de trein naar Amsterdam en wij zitten hier bij 1A. We graaien gauw onze tas mee en hollen ook naar de trein.  1 minuut voor vertrek zitten we in de goeie trein, in de goeie coupé, zo dat is gelukt.

In Amsterdam stappen we uit en het is even zoeken welke kant we op moeten. Her en der lopen wat vrouwen met overgewicht te dwalen en samen zoeken we uit waar de Q Factory precies is. Het straatbeeld is meteen anders dan wat we gewend zijn in ons dorp. De eerste man die we tegenkomen loopt in een lange jurk en vrouwen met hoofddoekjes zijn hier haast in de meerderheid.

Uiteindelijk komen we op onze bestemming en luisteren we aandachtig naar Mieke, die uitlegt wat de psychologie achter het willen afvallen is. Het moet een verandering van ons denken en gedrag worden.

Je hebt een paadje in je hersenen waar langs je altijd loopt, dat zijn de gewoontes die we hebben. Nu gaan we, door ons denken te vernieuwen een ander paadje in onze hersenen maken. Na een poosje is dit ook een bekend paadje en mag het eerst paadje overwoekert worden door onkruid. Daar gaat even wat tijd over heen en in deze tijd gaat het vaak mis.

Wat zijn onze valkuilen waarom we niet doorzetten?  We hebben in onszelf een peuter zitten die zegt: Ik wil het, ik wil het, ik wil het. Zo staan we voor de kast naar die lekkere zak chips of snoep te kijken en uiteindelijk snoepen we zomaar weer, terwijl we weten dat we dat niet moeten doen. We vergeten even ons doel voor die 5 minuten dat we snoepen en waarbij we zo’n heerlijke smaak in de mond hebben. Het wordt de hoogste tijd dat we deze peuter in onszelf gaan opvoeden. Tegen onze kinderen zeggen we toch ook: Nee, 1 koekje is genoeg of alleen op zondag krijg je chip en zelf zwichten we voor de kaas en worst of chips en snoepen we soms maar raak. Dus deze peuter in onszelf gaan we opvoeden anders halen we nooit ons doel van een gezonde BMI.

Dit klinkt ons beide zeer aannemelijk in de oren en we linken het ook aan andere patronen in ons leven. Tijdens dit event gaat het over Vrijheid, Verandering van denken, een Boek waar het allemaal in staat, Focus en Doel. Waar hebben we dit ook al weer vaker gehoord ? We missen alleen het ministy team nog, maar hier kun je speeddaten met een ervaren coach.

In de middagpauze zitten we lekker te dikkedakken in een eettent aan de Linnaeusstraat. Dit is de straat waar Theo van Gogh 10 jaar geleden werd vermoord. Ik zoek het nog even op, op Wikipedia en als je dat dan toch ook leest! En nu dat gebeuren in Frankrijk.  Stel dat er zomaar zo’n stelletje gekken binnenkomt met hun kalashnikovs over het schouder. Er is immers verhoogde dreiging en ook Amsterdam werd daarbij genoemd. Nee, daarom zijn wij niet thuis gebleven maar toch is het een apart idee. Zoiets kun je je gewoon niet voorstellen. Nee, dan is je druk maken om een gezonde BMI toch wel van een heel andere orde.

De middag sluiten we af bij het event, we krijgen een goodiebag mee en mogen zelfs nog even met onze goeroe Mieke op de foto. Volledig geïnspireerd, om ons deze way of life eigen te maken, gaan we weer naar huis.

Als volleerde reizigers stappen we weer in de trein richting Zwolle, we stappen keurig over in de goede trein richting Heerenveen en daar zitten we in het halletje van de trein naast een chinese vrouw. Ze is voor het eerst in Nederland en gaat op bezoek bij haar dochter in Leeuwarden. In ons beste Engels leggen we uit hoe ze straks de deur van de trein open krijgt en dat in deze provincie Fries gesproken wordt. Dat Fries ook nog weer een taal is. Ze kijkt ons verdwaasd aan. We vertellen erbij dat er ook Nederlands wordt gesproken en dat zij zich prima in het Engels verstaanbaar kan maken in deze provincie. Daar is ze zichtbaar blij om.  Ze heeft een maand vakantie en ze gaat samen met haar dochter  ‘even’ een rondreisje maken langs Londen, Parijs, Spanje en Italïe. Tja, wanneer was ik ook al weer voor het laatst in Italïe? En Londen heb ik sowieso nog nooit gezien. De wereld is een dorp en wij vinden een reis naar Amsterdam al een happening.

Als we uitstappen showen we nog even aan haar hoe dat werkt met die treindeur en we wandelen naar de auto. Gelukkig gaat de slagboom bij de P+R gewoon open, nadat de bankpas geaccepteerd wordt, en zo rijden we weer naar huis. Een heerlijk dagje uit, we hebben veel plezier gehad en zijn blij dat we in een dorp wonen.

halfvol of halfleeg

halfvol of halfleeg

Vanochtend was ik aan het sporten en halverwege keek ik naar mijn flesje water en dacht: Oh, hij is halfleeg. En dat zette me aan het denken.

Ik dacht  van mezelf dat ik wel aardig positief was,  en nu dacht ik zomaar aan halfleeg….

Wat was dat nu voor een gedachte?

 

Ben ik wel zo positief als dat ik altijd dacht? Of geef ik gewoon altijd het gewenste antwoord bij de vraag: Is het glas halfvol of halfleeg voor jou? Nou natuurlijk antwoord ik dan keurig, halfvol. Want tja, ik wil toch geen pessimist zijn! kom op zeg!

 

Dat antwoord moet ik toch nog even over nadenken. Want het is niet altijd waar wat ik zeg. Hoe gaat het? Ja goed! En meer van zulke dingen roepen we naar elkaar. Maar hoe gaat het nu echt? Dat is soms andere koek.

 

De laatste jaren voel ik me toch best positief, ook al was mijn flesje vanochtend dan half leeg, ook al wordt er momenteel angst gezaaid in de samenleving, heb ik even geen baan, zijn er zieke mensen om me heen, lopen dingen niet zoals het zou moeten en meer van zulke toestanden.

Mijn focus is op Jezus, mijn Redder. En dat wil niet zeggen dat er geen heel vervelende dingen kunnen gebeuren en dat ik wel es denk, wat een zootje is het eigenlijk in de wereld. Maar op de achtergrond heb ik het veilige gevoel dat mijn Redder alles in de hand heeft en niets of niemand kan mij roven uit Zijn hand. En eens komt Hij terug en dan gaan we aan dat strand liggen. Je weet wel….

 

En als ik daaraan denk, dan is mijn glas niet halfvol, nee, hij stroomt over van geluk!

 

 

 

 

Studeren is een hele kunst

dikke dames koffie

Al de hele kerstvakantie werd ik elke ochtend wakker met de gedachte, oehhh…ik moet nog dit en ik moet nog dat…
Maar de dagen van de vakantie werden opgeslokt door andermans drukte en de feestdagen. Op zich dus prima, anders had ik ook geen tijd gehad voor andermans dingen en dat kon nu wel mooi. Ik heb naar hartenlust de was gevouwen en gestreken ( ja, ja…ik ben een aparte vogel! want ik hou van strijken), huizen gepoetst en gesaust en ben druk aan het afwassen geweest maar die oehhhdatmoetnogzaken bleven in mijn hoofd. En door de drukte van de feestdagen vlogen de weken om.
Maar ik ben blij dat de vakantie weer voorbij is, dat alles weer reilt en zeilt en ik weer tijd heb om de dingen te doen waar ik ‘s ochtends mee wakker werd.
Dus nu ben ik aan het solliciteren en een pracht van een cv maken waar het vanaf spettert hoe goed ik ben, aan het studeren en een boek lezen + een verslag er van maken. Ik lijk wel een èchte student! Over 2 weken moet het klaar zijn en ik heb nog bijna geen klap gedaan. In de kamer zitten te leren is niet echt ideaal voor mij. Ik zie alle vogeltjes vliegen en hoor de brievenbus klepperen of de wasmachine stopt en oh, dat kan eerst wel ff en ga zo maar door.
Gisteren kwam ik op eens op het lumineuze idee dat er op zolder gewoon een bureau van onze vertrokken student staat te staan. Dom dat ik daar niet eerder aan gedacht heb! Vandaag ga ik lekker op zolder zitten te leren, kacheltje aan, boek lezen en misschien rolt er nog een blogje uit. Bij dezen, hij is er al 🙂
Want dat is ook weer zoiets. Sinds ik met mijn somses.nl en de FB site hiervan begonnen ben, ligt het schrijven van blogjes stil. Ik kom er gewoon niet aan toe, terwijl er genoeg in mijn hoofd zit.
Zo, nu  eerst maar es een pot koffie zetten en dan neem ik die mee naar de zolder. Oude tijden herleven, want toen ik 15 was deed ik dat ook zo. Alleen kwam ik toen niet verder dan mijn agenda kleuren en ik ben benieuwd of het nu beter gaat. Toen heb ik de MAVO ook gehaald, dus er is hoop! Altijd!

Het studentenleven

sims studententijd

Wat is er nu leuker dan dichtbij het centrum van de stad op jezelf wonen en lekker eigen baas zijn. Het leven als student is net als in de Sims. Je moet natuurlijk wel de goede codes weten, zodat je altijd over extra geld kunt beschikken. Maar ach heb je die niet, dat is van later zorg. De overheid schiet nu graag wat geld voor, tegen een super lage rente, en wie dan leeft, wie dan zorgt. Niet dan? Ja toch!

Als je graag op kamers wilt, zoek je er een via Facebook en anders weten je medestudenten misschien wel iets. Je vraagt gewoon een uitwonende beurs aan, voor wat extra centjes, en daar doet onze overheid niet moeilijk over. Want  ja, dat begrijpen zij ook heus wel, op kamers wonen kost veel meer dan thuis. En lieverd, je woont nu wel dicht bij je school, maar je mag je OV kaart wel houden hoor. Wij bezuinigen wel op die oudjes, want de jeugd heeft de toekomst en die moeten we eerst wat pamperen. Dan laten we die oudjes wel wat langer in de pamper zitten.

Het leven is zóóó relaxt man. Vooral nog met dit leenstelstel. Maar goed, zoonlief leeft in 2014, heeft zijn diploma op de valreep gehaald en kan nog profiteren van al dit moois. En op kamers wonen is ook leuk!

Dus vandaag is er een kar met studentenmeubilair vertrokken naar zijn kamer in de stad.

Meestal brengen we onze overbodige spullen naar de rommelmarkt of kringloopwinkel, maar vandaag hebben we juist een kar vol meubilair gekocht en naar de stad gebracht. Daarna nog een rondje gereden voor wat spullen, die via marktplaats gekocht zijn en de inboedel is hiermee zo goed als compleet. Bij de kamer aangekomen stonden er al enkele studenten klaar om te helpen sjouwen en binnen de kortste keren was het klusje geklaard. Het meubilair staat nog even op de gang geparkeerd, omdat de vorige bewoner nog niet helemaal vertrokken is en ook  vader-van-student moet nog komen helpen met klussen, want studenten van tegenwoordig kunnen amper met een schroevendraaier over weg. Arme jongens.

Maar goed, ieder heeft zo zijn eigen talent.

Deze week komt zoonlief nog wat tijd thuis doorbrengen, maar vanaf vrijdag is het dan gebeurd met het thuis wonen en komt hij alleen nog in het weekend op visite. Zonder was, dat wel. Het zal best stil worden, want je beleeft altijd wel veel met hem. Daarom bezinnen we ons nog op een stille tocht met witte ballonnen, of een toeterende rondreis door ons, o, zo suffe dorp. Mocht je vrijdag dus iets zien langskomen, dan zijn wij het.

 

d en dt

download          Ik hou van taal. Heerlijk om bijzondere uitdrukkingen te horen en mooie woorden te schrijven.

 

Ik kom ook uit een familie die van taal houdt, zoals andere families muzikaal zijn of goed scoren bij wiskunde. Wij hebben wat met taal. Ook onze kinderen hebben weer wat met taal en we verbeteren elkaar soms als er een d of dt verkeerd staat.  Op Facebook kom ik somses de meest bijzondere taalfouten tegen. Zoals lieve met een f en tafels met een v, dan denk ik….ohwowowowowh.

 

Maar goed, ik heb dan zelf  wel weer geworsteld met: Iets gedeeld door 100 en dat dan weer x 121 is het bedrag waar de BTW bij in zit. Dit blijkt dan hetzelfde te zijn als dat iets x 1,21. Dat vind ik toch wel zo raadselachtig!! Op een gegeven moment neem ik dat dan maar aan, maar logisch?? En dat noemen ze dan basiskennis calculatie. tsss….basiskennis! Voor mij blijft het wonderlijk bijzonder. Ik heb daar geen gen van en het mooie is, ik heb er ook geen last van.Wat ik me vroeger afvroeg is, waarvoor heb je nu wiskunde nodig? Stelling van pythagoras, of met het getal pi kun je iets van een cirkel uitrekenen. Ja…en? Wat doe je daar nu mee? Terwijl anderen daar dan wel weer  heel gelukkig van worden en er mooie rekensommen mee maken, zodat huizen ook recht gebouwd worden en het fundament ook berekend is om er nog een etage op te bouwen. Maar voor mezelf kan ik het er best zonder doen.

Ook lekker met een lied meezingen en tegelijk in de maat klappen is voor mij een hele toer.  Meestal kijk ik even op zij of ik nog in de goeie maat zit en klap ik lustig verder. Soms stop ik ook maar, want dan ben ik het hele ritme kwijt. En zing ik toch liever dan dat ik klap. Kijk ik naar de Voice of Holland dan zeg ik soms, dat klinkt goed maar blijkt het volgens de jury toch ècht niet zuiver te zijn, of ik denk brr…afschuwelijk en  dan is het weer loepzuiver. Meestal is het jury commentaar net anders dan wat ik er van dacht. Och, als ik het maar een leuk deuntje vind, is het wat mij betreft wel goed.

Maar spelling en die d’s en dt’s dat vind ik leuk en belangrijk. Taal moet kloppen. Meestal plaats ik de d’s en dt’s op gevoel en soms bij twijfel, denk ik even aan het schema wat in mijn hoofd zit met persoonsvorm of ‘t kofschip. Maar als je dan na gaat, hoe belangrijk het uiteindelijk is? Niet dus. Zolang we leven maken we ons druk om al deze dingen en tegen de tijd dat we dood gaan vragen we ons af, hoe zo belangrijk. Waar gaat het nu eigenlijk om in dit leven?

Dus liefe Facebookers, schrijf gerust hei stond in de wij, ik ga daar dan wel even van steigeren maar uiteindeluk is het niet belangreik.

Als jullie toch bij elkaar zijn tijdens de kerstdagen wens ik jullie veel gezelligheid toe, want dat is pas echt belangrijk!

Hemels

 

GOEDKOOP_BoraBora-shutNB

 

 

Soms denk ik wel es, hoe zou het in de hemel zijn?

Vroeger dacht ik, dat ik dan voor eeuwig in een kinderkoor voor Gods troon zou staan zingen. Dat was nu niet waarvan ik dacht joehoe…

Later hoorde ik heel andere verhalen en ging de bijbel voor me leven. God bleek een masterplan te hebben om deze wereld te redden. Dàt betekende zijn liefde. Hij stuurde zijn zoon Jezus als onderdeel van dat masterplan. Jezus was bedoeld als onze REDDER!! Echt geniaal bedacht, maar wàt ook een opdracht voor de Zoon. En Hij deed het ook nog! Naar de  aarde komen om ons te vertellen wie de Vader is die van ons houdt. Bij dat plan hoorde zelfs nog dat Hij voor ons aan het kruis moest hangen, zodat wij gered kunnen worden.Wat een offer!! Maar wat ook een liefde voor ons!!!

In Johannes 3:16 staat: Dat ieder die in Hem gelooft later bij Hem mag wonen. God woont daar en wij mogen daar later ook wonen, bij Hem. Dat is toch fantastisch. Het is bijzonder en niet te bevatten. Gewoon ik, die daar mag wonen bij God die mij bedacht en gemaakt heeft. En die tegelijk ook de bedenker is van de zon en de maan, die het heelal aanstuurt maar mij ook persoonlijk kent.

Daarom fantaseer ik er zo nu en dan es wat over….

Hoe zal het daar zijn?  Vanochtend liep ik door het ziekenhuis en toen bedacht ik me dat er in de hemel geen ziekenhuizen nodig zijn en ook geen zakdoeken, rolstoelen, boekhouders, advocaten en rechters. Daar is hemelse vrede. Ook dat is niet te bevatten hoe dat zal zijn. Mijn idee is altijd, dat ik daar aan het strand ga zitten. Lekker in het zonnetje en op de achtergrond hoor ik dan de branding. Heerlijk genieten  van de hemelse vrede samen met  iedereen die gelooft in het reddingsplan Jezus.

Nu hoorde ik dat er in de bijbel staat dat er geen zee meer zal zijn !! Nou ja zeg……….

Maar ach, dat strand is voor mij al de top. En het gaat mijn verstand toch al te boven. Het zal er vast  nog mooier en prachtiger zijn dan alles wat ik bedenken kan. Dus een teleurstelling zal het zeker niet worden.

 

Zie ik jou daar later ook?